En Son Haberler



Atıf ÖZGEN

bilgi@insanidegerler.org
  Özgeçmişi
  Tüm Yazıları

SEVGİSİZ YAŞAM MÜMKÜN MÜ?

Sevgi , sahip olduğumuz en güzel değerlerimizden biridir.

Yaşamımızı anlamlı kılan sevgi; insanı canlı ve cansız varlıklarla bir arada yaşatan kuvvetli bir bağdır.

İnsanları güçlü kılan sevgidir.

Kalpleri fetheden sevgidir.

Hastaları iyileştiren sevgidir.

Küsleri barıştıran sevgidir.

Tabiatı güzelleştiren sevgidir.

Gönülleri birleştiren sevgidir.

Dostlukları pekiştiren sevgidir.

Sevgisiz yaşam; kalplerin körleştiği, dillerin ayrıştığı, aşıkların ayrı düştüğü ve insanların özünden koparak değiştiği bir yaşamdır.

Sevgi, insan yaşamında yükselen bir değerdir.

Sevgiye hak ettiği değer verilmezse; sevginin yerine öfke, kin ve nefret gibi insanları birbirinden uzaklaştıran olumsuz duygular alır.

Öfke, kin ve nefret dili; kötülükleri çağrıştırır, insanları dargınlaştırır ve toplumu ayrıştırır… 

Sevgi öyle mi ya!..

Anne ile yavrusunu kaynaştıran, Leyla ile  Mecnunu, Kerem ile Aslı’yı ve Ferhat ile Şirini  aşklarının ateşiyle yakıp tutuşturan,  Mevlana’yı Rabbine kavuşturan; Yunus Emre’yi de dünyanın penceresinden konuşturan sevgidir.

Yaşamını insan sevgisine adayan halk şairlerimizden Yunus şöyle diyordu:

Gelin tanış olalım/ İşi kolay kılalım/ Sevelim sevilelim/ Dünya kimseye kalmaz

Yunus, bir başka dörtlüğünde ise şöyle der:

Maharet güzeli görebilmektir/ Sevmenin sırrına erebilmektir

Cihan alem herkes bilsin ki şunu;/ En büyük ibadet sevebilmektir

Yunus, Mevlana gibi yaşamlarını sevgiye adayan kanaat önderleri yaşadıkları topraklara sevgi tohumu ekerken; konuşmalarında kin ve nefret dilini kullananların ektikleri topraktan sevgi fışkırması mümkün mü?

Yaşamın bir gerçeği de; sevgiye giden yolda insanın iki seçenekle karşı karşıya kalmasıdır.

Bu iki seçenek insan için; iyilik ve kötülüğe yönelim olup; insanın bu seçenekler karşısındaki tavrı sevgiye ulaşmada önemli bir etkendir.

Alman şiirinin önemli temsilcilerinden Rainer Maria Rilke (1875-1926) ‘Kötü olan her şey sevgiye muhtaçtır derken; bir ata sözümüzde de ‘ Gözlere öfke doldukça sevgi görünmez olur., ya da ‘Kavgayla düşman sevgiyle dost kazanılır, gibi sözler bir bakıma iyiliğe giden yolun sevgiden; kötülüğe giden yolun ise kavga ve öfkeden geçtiğini gösteriyor.

Yaşamlarında sevgiyi kendilerine rehber edinenler; iyimser ve mutlu olmanın hazzını yaşarken; sevgiyi yaşamlarından çıkaranlar kötümser ve mutsuz bir yaklaşım sergiliyorlar.

Sevgisizlik, insanı yürüdüğü yolda yalnız bırakıp dostluklardan uzaklaştırırken; sevgi hoşgörü ile birlikte yeni dostluklar kazandırıyor insana mutluluk veriyor.

Bir başka özlü sözde de ‘Her seven isimsiz kahramandır ve insan sevebildiği kadar insandır., Alman şair ve edebiyatçı Goethe’de (1749-1832) ‘Sevdiğinin kusurlarını hoş görmeyen onu yeterince sevmiyor demektir., sözüyle kusurdan arınmış hoşgörü ile desteklenmiş sevginin insanı daha güçlü kılacağı ifade ediliyor.

Sevgili okurlarım; insan olarak sevgi ile bezenmiş bir dünyaya gözlerimizi açıyoruz. Gökyüzünün ve yeryüzünün güzelliklerine bakan her göz ancak sevgiyi çağrıştıran görüntülerle karşılaşır; yaşadığımız dünyada çirkin ve insanı rahatsız eden bir görüntüye rastlayamazsınız.

Sevgisizlik, ancak insan marifetiyle yaşanabilen bir durumdur. Duygu yoksunluğu, davranış bozukluğu, şiddete eğilim insanı sevgiden mahrum bırakabilir.

Sevgi, su gibidir; aktığı kalbe hayat verir. Yaşamlarına; acı değil sevgi katanlar, dostlukların değerini bilen ve yaşama gülümseyen insanlardır.

 

Atıf  ÖZGEN
İDD Kurucu ve Yönetim Kurulu Üyesi

  

 


 Okunma Sayısı : 5091

DİĞER YAZILARI

Yorumlar

Yorum Yap

Adınız Soyadınız

Girilecek rakam : 320344

Lütfen yukarıdaki rakamları yazınız.